هنوزتو بانکوک ام و نتونستم ویزایی بگیرم و دیگه باید لب مرزها اقدام کنم.

چندروز قبل شنیدم دوتا دوچرخه سوار ایرانی رسیدن بانکوک.با دعوتی که رایزنی ازشون کرده بود همدیگر و دیدیم.با هماهنگی خانه فرهنگ مصاحبه با چند تا روزنامه معروف تایلند انجام دادیم و با توجه به درگیری گرفتن ویزا که برای اونا هم   هست چند باری تونستیم همدیگرو ببینیم و از اتفاقات و تجربیات برای هم تعریف کنیم.مهدی و اسلام بچه های با صفای اردبیل هستن. هر فرصتی که دست میده دوست داریم همدیگرو ببینیم.

 روز یکشنبه تام دوست امریکایی ازم خواست تا نهار رو با هم باشیم.ادرس هتلی رو بهم داد و قرار شد همدیگرو اونجا ببینیم.نهار رو با تام وچند تا از دوستای امریکاییش در یک رستوران ژابنی بودیم.من که تجربه ای از غذای ژابنی نداشتم و تام با توضیحات برام غذا انتخاب کرد.جریان سفرم رو  برای دوستاش گفته بود و همه اونا از قبل داستان رو میدونستن و موقع غذا به سوالایی که براشون مطرح بود مثل خیلی از ادمایی که تا حالا تو مسیر  باهاشون همصحبت شدم جواب میدادم و از خاطرات سفر که براشون جالب بود تعریف کردم.موقع خداحافظی هم بهم ادرس و شماره دادن تا هر وقت رسیدم امریکابتونیم  دوباره همدیگرو ببینیم. 

چند باری به دعوت اقای تمهیدی.رایزن ورزشکار و  ورزش دوست ایران در بانکوک بیرون رفتم.یه روز صبح رفتیم استخرو بعد مدتها از استخر و اب داغ جکوزی لذت بردم.یک شب رفتیم رستوران ایرانی باسارگاد و مهمون اقا بهروز و رستورانش بودیم.یه شب هم مهمون  رستوران عبدالله عراقی شدیم  که بعد مدتها کوبیده و ماست و ریحون خوردم .شب به یادموندنی بود. 

چند روز قبل هم مسابقه فوتبال بین تیم ایرانیهای مقیم اینجا و تیم مسلمونای بانکوک بود که منم با تیم رفتم استادیوم .که البته تو مراسم قرعه کشی که تو هتلی انجام شدهم  شرکت داشتم.

اینجا اوضا خوبه و من هم عالیم و از لحضه هام لذت میبرم.با شرایط موجود نمیدونم چی در انتظارمه وسفرم به کجا میرسه .نمتونم هیچ برنامه ریزی کنم  جز اینکه برسم مرز کامبوج و ببینم در ادامه چی برام مقدره.

دوستون دارم و دلم براتون تنگ شده.

اميدوارم با وجود مشكلات فراوان اما با حمايتهاي شما دوستان عزیز و هم وطن های مهربانم، بتوانم اين سفر را با موفقيت به پايان رسانده و توشه اي پر بار را همراه آورم.

شماره حساب سپهر بانك صادرات
030-222-906-5007
حبیب اشترى
habib.ashtari@gmail.com