امروز صبح وارد تایلند شدم. مسیر ۵۰۰ کیلومتری تا مرز را در ۴ روز آمدم.بین راه به جزيره لانكاوي كه يكي از زيبا ترين جزيره هاي جنوب شرق آسيا هست، رفتم.از شهر لانکاوی تا جزيره كه  ۱:۱۵ طول كشيد در قايق بودم و نزديك ظهر به جزيره رسيدم. زماني كه در جزیره بودم به يك پارك خيلي معروف،ميدان عقاب،ساحل زيبا و چند جاي ديگر رفتم.ولي راستش نوع لذت در اين جزيره ها از جنس لذت من نيست. چيزي كه در جزاير بالي و اندونزي تجربه اش را داشتم .در يكي از فروشگاه هاي جزیره بودم كه دونفر آمدند كنارم و ازم سوال كردند : دوچرخه سواري؟؟ با لباسي كه تنم بودو دوچرخه ام كه بيرون پارك شده بود،فهميده بودند.اعضاي تيم ملي دوچرخه سواري قطر بودند.يكي از آنها ايراني الاصل بود ولي متولد و بزرگ شده قطر.كمي هم ميتونست فارسي صحبت كند .از من پرسيدند چه كسي ساپرُتت مي كند؟؟ من هم گفتم: خودم! اصلا باورشان نمي شد. چندبار اين سوال رو تكرار كردند که، چطور ممکنه هیچ حمایت کننده ای نداشته باشی؟؟!! در دلم گفتم بابا کجای کار هستید من در ایران زندگی میکنم. اینکه چیز عجیبی نیست.در هر صورت مدتی حرف زدیم و از هم جدا شدیم . صبح روز بعد هم بلیط گرفتم و از جزیره خارج شدم، تا به مرز برسم. دیروز عصر رسیدم به شهر مرزی پادنگ بیسار. سمت ورودی تایلند رفتم تا هم از اعتبار ویزایم باخبر شوم و هم ببینم چه خبر است؟! بعد برگشتم و یک مسجد پیدا کردم ، یک دوش حسابی گرفتم و یه چیزی خوردم و بعد رفتم خوابیدم.صبح که شد وارد تایلند شدم.مالزی هم طی شدبا تمام خاطره هایش.اگر بخواهم مالزی و اندونزی را باهم مقایسه کنم از خیلی بابت ها شبیه به هم  از جهتی هم متفاوت بودند. اندونزی با ۲۴۰ میلیون جمعیت بزرگترین کشور مسلمان در جهان است.این کشور تشکیل شده از بیش از  ۳۰۰هزار جزیره. موسیقی  برای اندونزی ها بسیار اهمیت دارد و همیشه و همه جا صدای آواز و کنسرت شنیده میشد. در همه جای این کشور و در کوچکترین دهکده ها  گیتار و گیتاریست ها دیده میشدندعجیب است همه جا وقتی سوار اتوبوس می شوید،از آنها خسته میشوید.مالزی تنوع غذا بیشتر،فرهنگ بالاتر و از رفاه زندگی بیشتری برخوردار هستند. بر خلاف اندونزی که مردم بیشتر انگلیسی نمی فهمند ولی در مالزی مخصوصا در شهرهای بزرگ انگلیسی میدانند. که، البته این مشکل را در تایلند هم دارم چون اینها هم انگلیسی نمیفهمند. و از صبح دارم دنبال نقشه اینجا میگردم ولی اصلا نمی فهمند که من چه میخواهم.در اندونزی با استقبال گرم از طرف سفارت و سازمان تبلیغات اسلامی روبرو شدم.که انرژی زیادی بهم داد. بر خلاف سفارت و رایزنی فرهنگی در مالزی که بعد از ۳ بار رفتن به سفارت نتوانستم حتی با سفیر دیدار کنم.در عوض در مالزی دوستان زیادی داشتم.با مهری که روی ویزایم زدند ،میتوانم ۲ماه در تایلند باشم و این یعنی وقت به اندازه کافی دارم. تازه وارد اینجا شدم و چیز زیادی راجع به تایلند نمیدانم. بعدا برایتان بیشتر مینویسم. امیدوارم اتفاق های جالب و شیرینی در پیش رو داشته باشم. از صدای بازی کامپیوتر بچه هایی که اینجا ردیف نشسته اند و بلند بلند داد میزنند،کلافه شدم و اذیتم میکند. پس خداحافظ!!

شماره حساب سپهر بانك صادرات
030-222-906-5007
حبیب اشترى
habib.ashtari@gmail.com